De croupier laat het .Faites vosjeux”horen en de spelers zetten in. Daarmee kunnen zij doorgaan tot het ogenblik waarop het .Rien ne va plus” heeft geklonken. Het staat elke speler vrij zoveel inzetten te doen als hij wil, natuurlijk met inachtneming van de voorgeschreven maxima en minima.

Nadat het balletje op een nummer is gevallen, kondigt de croupier met luider stem het nummer, de kleur en de winnende enkelvoudige kansen aan, bijvoorbeeld ,,3, rouge, impair et manque” of ,,26, noir, pair et passe” en wijst met zijn hark op de tafel het betrokken nummer aan, om dit op duidelijke wijze aan het publiek bekend te maken. Onmiddellijk hierna verzamelt een van de croupiers met zijn hark de verloren inzetten, die hij in zijn kassa opbergt. Op het tableau blijven dan dus alleen de inzetten over die gewonnen hebben. De betaling daarvan, die onmiddellijk volgt op de incassering van de verliezen, geschiedt bij voorkeur door een andere croupier, maar mag in geen geval plaatshebben uit de bijeengeharkte inzetten. De uitbetalingen dienen altijd te geschieden in deze volgorde: kolommen en dozijnen, enkelvoudige kansen (rood, zwart, even, oneven, passe en manque), daarna de transvers ales en de carrés, tenslotte de chevaux en het allerlaatst het volle nummer. De croupier aan het einde van het tableau, die eerst al de spelers geholpen heeft bij hun inzetten, heeft bij de betaling de speciale taak erop te letten dat alles ordelijk verloopt, zodat bijvoorbeeld geen spelers een hun niet toekomende betaling incasseren, dat er niet geredetwist wordt enzovoort. Wanneer men een speler erop betrapt dat hij een hem niet toekomende inzet opstrijkt, krijgt hij een waarschuwing en hij wordt verder streng in het oog gehouden. Bij herhaling loopt hij kans dat men hem verzoekt het casino te verlaten. Geldbedragen of inzetten die op de tafels zijn achtergelaten of gedurende het spel in de steek zijn gelaten, zonder dat men weet aan wie ze toebehoren, worden, met hun eventueel gecumuleerde winst, geacht gedurende ten hoogste drie draaibeurten het eigendom te -blijven van degene die zijn recht daarop onomstotelijk kan bewijzen. Als zich na deze drie coups nog niemand gemeld heeft, valt het bedrag van deze zogenaamde orphelins aan de bank. Men verwarre overigens dit woord orphelin niet met dezelfde benaming die men tegenwoordig geeft aan een bepaalde serie van acht nummers die men kan annonceren als inzet (het betreft de nummers 1, 6,9, 14, 17,20, 31 en 34).
Zodra alle betalingen zijn verricht, klinkt weer het .Faites vos jeux” en wordt opnieuw begonnen. Volledigheidshalve zij nog opgemerkt dat spelers die bij de vorige draaibeurt gewonnen hebben, hun winst kunnen laten staan. In de regel vergt ieder spel, van de lancering van het balletje tot en met de uitbetaling, nog geen twee minuten. Het inzetten meegerekend worden per tafel in een twaalfurige speel periode wel eens 500 coups gemaakt.
Kleurenroulette
Gezien het gemak waarmee, vooral na de laatste wereldoorlog, gebruiken en uitvindingen van de overzijde van de Atlantische Oceaan door ons, Europeanen, zijn overgenomen, kon het haast niet anders of ook op casinogebied zouden enkele noviteiten uit de Verenigde Staten hier hun intrede doen. We hebben gezien hoe in Schijf van de roulette americana Totaal 38 nummers, 18 rood, 18 zwart, 2 nullen (grijs). Rode en zwarte nummers komen overeen mei die van Franse roulette. Evenals bij de Franse roulette is de som der gelal/en van iedere helft 333. Nummering van de roulette americana:
De nullen liggen tegenover elkaar. De nummers die op elkaar volgen, liggen diametraal tegenover elkaar bijvoorbeeld:(J-2) (7-8) (9-10).
De som van de nummers van een zelfde kleur die elkaar opvolgen is 37. Voorbeelden: 4 en 33 (zwart), 23 en 14 (rood), maar bij de nul/en loopt het mis. De dubbele nul wordt geflankeerd door twee rode, en de enkele door twee zwarte nummers. 9 en 28 vormen samen we137, maar 28 is zwart en 9 is rood. Hetzelfde geldt voor 27 en 10 (bij de andere nul), want 27 is rood en 10 is zwart. Deze tafel zult u niet in ons land aantreffen! Frankrijk in 1969 drie Amerikaanse spelen werden toegevoegd aan de lijst der geoorloofde, die reeds eerder hun entree in Groot-Brittannië (en in Monaco) hadden gemaakt, te weten de zogenaamde Amerikaanse roulette, blackjack en craps.
De – wij zeggen opzettelijk: zogenaamde – Amerikaanse roulette verdient in dit hoofdstuk echter even onze aandacht, omdat daaromtrent verwarring heerst. Wat zijn de verschillen tussen de gewone roulette en de Amerikaanse?
Alleen blackjack werd een groot succes: vooral in Engeland is het zeer populair en in Frankrijk is het bezig het daar ingewortelde baccara enigszins te verdringen. Vandaar is het reeds overgewaaid naar Oostenrijk, Duitsland en Portugal.

1. De Amerikaanse roulette heeft twee zero’s.
2. De volgorde van de nummers op de draaischijf is totaal anders.
3. Bij de Amerikaanse roulette is er per tableau slechts plaats voor zeven spelers.
4. Ieder van die zeven spelers speelt met jetons van een bepaaJde, voor iedere speler andere, kleur. 5. De waarde die de speler aan zijn jetons wil toekennen, mag variëren tussen het minimum en het maximum dat voor de tafel is vastgesteld. Te dien einde wordt aan de rand van de cilinder een marker geplaatst en wel boven op een vakje waarin zich een jeton bevindt in de door de speler gekozen kleur. De marker geeft de gekozen waarde aan.
6. Bij de Amerikaanse roulette zijn, als een van de twee zero’s gedraaid wordt, aJle enkelvoudige kansen verloren. Er is dus geen mogelijkheid om en prison te gaan.
7. Bij de Amerikaanse roulette kan men niet zetten op twee kolommen of twee dozijnen (à cheval).
8. Tenslotte geeft de Amerikaanse roulette de kans om op de eerste vijfnummers te spelen (de twee zero’s + 1,2,3), hetgeen zesvoudige winst oplevert.
Uit het bovenstaande is duidelijk dat het grote voordeel van de Amerikaanse roulette bestaat in de snellere afwikkeling van het spel: door de “eigen” kleur van iedere speler is de uitbetaling gemakkelijker en de kans op verwarring (of ruzie) onder de spelers kleiner. Ok het geringe aantal spelers werkt versnellend. Hiermee IS echter alles gezegd, want overigens biedt de Amerikaanse roulette slechts nadelen voor de spelers (zie hierboven onder 1, 6 en 7).
Men had dit in de Europese casino’s spoedig begrepen e,n het gevolg is dat men hier en daar wel zogenaamde Amerikaanse roulettetafels aantreft maar die hebben in wezen slechts het voordeel van de persoonlijks’ kleur van de jetons behouden en werken in ieder geval ni~! met de dubbele zero. Naar onze mening verdienen ZIJ dus de naam Amerikaanse roulette niet en kan men ze beter kleurenroulette noemen, of zoals in Oostenrijk: Schnelltische (ofschoon die weer de eigenaardigheid vertonen dat de spelers staan en niet zitten). Vermoedelijk zullen ze eerlang ook wel hun intrede in onze casino’s doen, waarvoor geen bijzondere toestemming nodig schijnt, gezien de geringe en geenszins principiële afwijking van de gewone roulette.
Nu wij hebben beschreven hoe men roulette speelt, willen wij, voordat wij verder gaan met een bespreking van andere spelen, nog even ingaan op diverse systemen van inzetten en op het geloof dat velen blijven hechten aan “onfeilbare” systemen om het te winnen van de onverstoorbare roulette.